اینکه کرسی ریاست مجلس هشتم سکوی پرشی برای انتخابات دهم ریاست جمهوری است مهمترین بحثی است که محور انتخاب رییس مجلس است.
در این میان به نظر می رسد جریانی که اکثریت مجلس هفتم را هدایت می کرد این دوره مجلس نیز با ردصلا حیت گسترده اصلا ح طلبان و به اقلیت کشاندن آنها در مجلس، مجددا مجلس هشتم را نیز هدایت خواهد کرد.
اما تفاوت عمده این دوره مجلس با دوره قبل این است که این دفعه جریان اصولگرا با دو گزینه برای ریاست مجلس روبه رو است و از سویی دیگر می خواهد برای انتخابات ریاست جمهوری سال آینده نیز از تمامی موقعیت ها وفرصت های در اختیار خود استفاده کند.
آن چه در حال حاضر به نظر می رسد این است که اصولگراها مجددا می خواهند حدادعادل را برای ریاست مجلس شورای اسلا می معرفی کنند و با این حساب احتمالا این گروه سیاسی لا ریجانی را برای کاندیداتوری ریاست جمهوری در آینده نگه داشته است. اما با توجه به اینکه اکنون امکان اتخاذ تصمیم نهایی برای هیچ جریان سیاسی در خصوص انتخابات یک سال آینده نیست و احتمال تغییر شرایط و آرایش جناح ها مقابل هم وجود دارد این احتمال را نیز باید در نظر گرفت که موضع فعلی اصولگراها تغییر کند و جریانات اصولگرای بیرون مجلس بخواهد حدادعادل را به عنوان کاندیدای رییس جمهور معرفی کند.
البته ریشه اختلا فات فعلی برای تعیین رئیس مجلس بین این دو گزینه در اردوهای اصولگراها در نظر گرفتن این احتمالا ت است. بین اصولگراها گروهی که به کاندیداتوری حداد عادل خوش بین هستند مایلند که لا ریجانی رئیس مجلس شود یا این که حداد عادل پس از یک سال ریاست مجلس سال های بعد ریاست را به لا ریجانی بسپارد.
البته هیچ کدام از دو گزینه بی میل نیستند از کرسی ریاست مجلس برای ریاست جمهوری تلا ش کنند و با تریبون مجلس خود را بین مردم مطرح کنند بنابراین اکنون انتخاب هر کدام برای ریاست مجلس حتی برای یک سال هم می تواند در انتخابات دوره آینده ریاست جمهوری موثر باشد.
هر چند اوضاع سیاسی سال آینده و تحولا ت انتخابات ریاست جمهوری غیرقابل پیش بینی است اما آنچه مسلم است این است که اگر ردصلا حیت نامزدهای ارزشی و قدرتمند اصلا ح طلب در انتخابات آینده ریاست جمهوری نیز تکرار شود و اصلا ح طلبان چاره ای جز معرفی کاندیدایی شوند که چندان مطرح نیست در آن صورت اصولگراها میان حداد عادل، لا ریجانی یا گزینه های دیگر مورد نظرشان تنها یک کاندیدا را حمایت خواهند کرد.
احتمالا در این شرایط پیروزی با اصلا ح طلبان نخواهد بود و اصولگراها که خود را به پیروزی نزدیک تر می بینند چند کاندیدا معرفی نخواهند کرد. در غیر این صورت اگر جمهوریت نظام مدنظر قرار گیرد و با حفظ دموکراتیک بودن انتخابات اجازه ورود نیروهای مطرح و قدرتمند اصلا ح طلب به عرصه انتخابات داده شود در آن صورت اصولگراها سعی خواهند کرد تمام توان خود را برای شکست اصلا ح طلبان به کار بگیرند و احتمالا از چند کاندیدا حمایت خواهند کرد.
در حال حاضر انتخاب حداد عادل یا لا ریجانی برای ریاست مجلس برای جریان اصلا ح طلب چندان تفاوتی نمی کند چرا که اکثریت مجلس هشتم همان طور که مهندسی آن ۵ یا ۶ ماه قبل از انتخابات طراحی شده بود، به دست اصولگراها افتاده است و اصلا ح طلبان هم در اقلیت مجلس هستند.
البته به نظر می رسد که بین حداد عادل و لا ریجانی، لا ریجانی گزینه مناسب تری برای ریاست مجلس باشد چرا که تجربه مدیریتی بهتری نسبت به حداد عادل در کارنامه خود دارد ضمن این که ارتباطات بین المللی بهتری و موفق تری نسبت به حداد عادل دارد. اما در عین حال فکر می کنم اگر اصلا ح طلبان به لا ریجانی رای ندهند مانند دو سال آخر مجلس هفتم اصلا در انتخاب رئیس مجلس شرکت نکنند.

نویسنده : شهریار مشیری